Platform over productie- en procesautomatisering
Je denkt dat het gewoon ‘zo hoort’ in de maakindustrie. Gegevens worden overgetypt van Excel naar bijvoorbeeld je orderadministratie. Offertes worden gemaakt op basis van wat iemand denkt dat iets kost. Stuklijsten worden handmatig overgenomen uit CAD-programma’s. En niemand weet precies wat er nog op voorraad ligt. Elke week weer.
Niet voor niets blijkt uit onderzoek van FME, Metaalunie en Fontys Hogeschool dat 80 procent van de kleine en middelgrote maakbedrijven vastloopt in hun digitalisering en 83 procent weet niet eens waar ze moeten beginnen. En er is nog een ander probleem: 43 procent noemt personeelstekort als grootste risico voor komend jaar. Meer werk, minder handen en ondertussen verdampt er tijd aan handelingen die allang geautomatiseerd hadden kunnen zijn. Bovendien komt de dienstverlening onder druk te staan wanneer een levering niet tijdig kan plaatsvinden. Dit gaat ten koste van de klanttevredenheid.
Maar waar zit de pijn echt? Waar ligt de grootste kans om je efficiency te verbeteren? Op basis van gesprekken met honderden maakbedrijven destilleerden we de meest voorkomende pijnpunten. Waarschijnlijk herken je er wel één. Of misschien wel een paar. Dat is goed nieuws, want het betekent dat er wat te winnen valt.
1) Handmatig werk en dubbele invoer
Data uit bijvoorbeeld CAD-systemen, e-mail en Excel worden met de hand overgezet naar andere systemen. Dat kost 5 tot 10 uur per week per persoon en voegt geen waarde toe.
2) Versnipperde informatie
Informatie is verspreid over losse mappen, e-mailwisselingen en Excel-bestanden. Niemand weet precies wat zich waar bevindt.
3) Productieplanning zonder inzicht
Er is geen (digitaal) zicht op bezetting, doorlooptijden en orderstatus. Productie vindt plaats op basis van routine in plaats van op data.
4) Calculeren zonder data
Offertes worden opgesteld in tools als Excel, zonder standaardlogica en zonder nacalculatie. Het is onduidelijk of en wat een project oplevert.
5) Gebrekkig voorraadbeheer
Het is onbekend welke producten en grondstoffen op voorraad zijn en welke niet. Dit brengt de continuïteit van de productie in gevaar of zorgt voor te late of overbodige inkoop.
6) Geen grip op projecten en budgetten
Status, uren en werkelijke kosten lopen uiteen. Bijsturen kan niet omdat de benodigde informatie daarvoor ontbreekt of onjuist is.
Voor sommige bedrijven komt daar nog bij: een gebrekkige koppeling tussen engineering en productie, geen machinehistorie voor service en onderhoud, legacy software die al jaren op omvallen staat, of compliance-eisen die handmatig worden bijgehouden in papieren dossiers. De lijst is lang, maar elk punt is oplosbaar.
Van de ondervraagde maakbedrijven noemt 96 procent efficiëntie als voornaamste reden om te investeren in software. 80 procent wil vooral kosten reduceren. De notie dat er wat moet gebeuren om te verbeteren is er dus wel. En ook dat dat via software moet gebeuren. Maar bij de overgrote meerderheid verloopt nog steeds een groot deel van de processen niet digitaal.
De vraag is niet óf je iets moet veranderen. De vraag is hoe lang je het nog uitstelt. Want ondertussen groeit het orderboek, groeit het personeel niet mee, en zet de concurrentie al wel stappen. Ik reken graag met je door wat deze pijnpunten jou kosten. Dan is de beslissing om een stap te zetten snel genomen.
